Άγιες μέρες διανύουμε. Έφυγε το «δύσκολες» από το λεξιλόγιό μας. Για λίγο μόνο. Να σκύψουμε με κατάνυξη στο δράμα του θεανθρώπου και να ταυτίσουμε το Γολγοθά με τις δικές μας καταστάσεις.
Δεν μπορεί φυσικά να συγκριθεί το θεϊκό με το ανθρώπινο, παρόλο που και τα δύο φέρουν το ένα το στίγμα του άλλου. Ενυπάρχει ένας μικρός θεός μέσα σε κάθε άνθρωπο κι ο ίδιος ο Θεός δέχτηκε να ενδυθεί με ανθρώπινη μορφή, να περπατήσει ανάμεσα στους ανθρώπους, να δικαστεί, να βιώσει τον μαρτυρικό θάνατο της σταύρωσης και να αναστηθεί, δίνοντας έναν παγκόσμιο συμβολισμό. Τη νίκη του ανθρώπου απέναντι στο θάνατο, απέναντι σε όλους τους μικρούς θανάτους που βιώνουμε καθημερινά.
Μιλήσαμε τόσο καιρό για κρίσεις και για χρήματα που τελειώνουν και για αεροπλάνα που πέφτουν, για καταστροφές φυσικές, σεισμούς στα νησιά μας, πολιτισμό που χωλαίνει, για μια Ελλάδα που βράζει και φλέγεται, πολιτικούς πολλά υποσχόμενους και ολίγα δυνάμενους να πραγματοποιήσουν, για ξένους που μας γυρνάν την πλάτη, για Έλληνες που μεταναστεύουν, για νέους άνεργους και άεργους που ζουν στο τέλμα των σύγχρονων καιρών, για φόνους και δυστυχήματα, για πείνα και εξαθλίωση, για εμάς…
Για να έρθουμε σε μια εβδομάδα που αν κάνει ο καθένας την προσωπική του ενδοσκόπηση ίσως να πετύχει την απόλυτη ηρεμία και με καθαρό βλέμμα να καταφέρει μια τελειότητα, προσαρμοσμένη έστω στα μέτρα τα απλά, τα ανθρώπινα.
Την Μεγάλη Εβδομάδα θα τη βιώσει καθένας διαφορετικά. Η γιαγιά στην εκκλησία, να παρακαλεί, να δακρύζει, η μάνα σπίτι να μαγειρεύει και να φτιάχνει τσουρέκια (γιατί πάντα αυτό με το φαγητό, δεν περιμένουμε πλέον την Ανάσταση, αλλά τη μαγειρίτσα) και τα νέα παιδιά στα clubs, τα βαφτιστήρια ως μια ευκαιρία να πάρουν δώρο ή κανένα χαρτζιλίκι και οι καταστηματάρχες ως μια ανάσα και λίγη παραπάνω κίνηση στην αγορά. Φυσικά αυτή η κίνηση μπορεί απλώς να σημαίνει κόσμο να πηγαινοέρχεται ή να κάθεται για καφέ, ενώ έχουν λιώσει τα μάτια να κοιτάνε βιτρίνες. Don’t touch what you can’t have!
Θα βρουν ορισμένοι αφορμή, λόγω της βαρύτητας των ημερών και θα ζητήσουν συγχώρεση ή θα προσπαθήσουν να τα βρουν με τους ανθρώπους που τους γύρισαν την πλάτη, που αδίκησαν.
Όλες οι άλλες μέρες του χρόνου θα γεμίσουν ψέμα και υποκρισία, μα ευτυχώς υπάρχουν αυτές οι δυο χριστιανικές γιορτές και θα «υποχρεώσουν» τους «πιστούς» σε πράξης δήθεν αγάπης και συμφιλίωσης. Θα θυμηθούμε τα ορφανά, τους μοναχικούς, τους ηλικιωμένους, θα χαμογελάσουμε στο δρόμο σε κάποιον που μέχρι χτες κουτσομπολεύαμε, θα ντυθούμε με επίσημα ρούχα και θα ανάψουμε τη λαμπάδα φωταγωγώντας για λίγο και τις καρδιές μας.
Όμορφο, ίσως και λίγο θλιβερό. Μα αυτό είναι ανθρώπινο.
Σε ένα παράλληλο σύμπαν –αληθινό ή όχι- ένας θεός θυσιάζεται για τη σωτηρία των ανθρώπων. Ένας συμβολισμός για νίκη απέναντι σε ότι μας τρομάζει, μια έκκληση για να πατήσουμε κι εμείς τα προβλήματά μας, να αγωνιστούμε, να διεκδικήσουμε.
Η θυσία…
Τραγικό και όμορφο. Μα αυτό το κάνει θεϊκό.
Κι όταν ενώσουμε τον Θεό με τον Άνθρωπο, όταν γίνει η θυσία τότε θα δούμε κι εμείς τη δική μας Ανάσταση.
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΤΣΟΥΓΚΡΙΣΜΑΤΑ
Για να μην ξεχνιόμαστε, για να μη μας πιάσει η κατάθλιψη, ενώ υπάρχει συναισθηματική καταβαράθρωση (ουάου, δύσκολη λέξη, ότι πρέπει για κρεμάλα) είμαστε εδώ για να σχολιάσουμε καυστικά την επικαιρότητα.
Η νηστεία (όσοι κρατούν, γιατί εγώ βλέπω κόσμο έξω από τα σαντουιτσάδικα) μας έκανε ακόμα πιο γκρινιάρηδες. Ευτυχώς ο καιρός είναι καλός, το καλοκαίρι πλησιάζει και έρχονται και τα επικείμενα 12μηνα από τον ΟΑΕΔ. Τρέξτε να βρείτε επιχείρηση!
Ή μείνετε μέσα, επειδή λέει θα φορολογήσουν την ανεργία. Ω, ναι!
Το κράτος ως άλλος Πόντιος Πιλάτος νίπτει τα βρώμικα από τις υπεξαιρέσεις χέρια του και τα απλώνει φρέσκα κι ενυδατωμένα στις τσέπες των ανέργων που συμμετείχαν στα voucher (πρόγραμμα εισόδου στην αγορά εργασίας). Μιλάμε για νέους ως 29 ετών που άλλη δουλειά δεν έκαναν παρά να κάθονται σε κάποιο ΚΕΚ και μετά να δείχνουν προσήνεια σε μια εταιρεία για 4 μήνες και 1200 ευρά, τα μια από τα οποία ήδη κράτησε η εφορία.
Μα τώρα θέλει κι άλλα!
Θα γελάσει φυσικά ο λαός, καθώς μόλις ο… Ρωμαίος βάλει τα χέρια που λέγαμε πριν θα βρει τις τσέπες άδειες. Κι ας χορτάσει με ελιές σε μια Κυριακή στο χωριό, πλάι στο ποτάμι!
Τι; Καλή μου κυρία, αυτό αποκλείεται; Ο Λαζόπουλος; Αυτός ο αδέκαστος υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γηραιών κυριών που ήταν πιο κοντά κι από τον Παπαδάκη στην ελληνίδα νοικοκυρά θα πάρει τώρα σβάρνα τις πόρτες προς αναζήτησε ψήφων και μάλιστα για ποιον; Για τον Αλεξάκη; Φυσικά, η πρόταση του Τσίπρα δεν αποτέλεσε και τόσο μεγάλη έκπληξη. Το μόνο που χωρίζει τον Λαζόπουλο από αυτόν τον συνδυασμό είναι να βάλει αντί για μαύρα κόκκινα σταράκια!
Φήμες λένε ότι κάποιος συνάντησε κάποιον που δεν ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος!
Αποκλείεται!
Έχεις δει τα προεκλογικά κέντρα των υποψηφίων δημάρχων; Πολυτέλεια και χλιδή, γκλαμουριά και prestige!!
Φήμες λένε πάλι ότι η Lady Gaga πριν τη συναυλία της το Σεπτέμβριο θα περάσει από Δράμα για να πιεί καφέ σε αυτά τα κατάφωτα κέντρα, δείχνοντας με τον ιδιαίτερο τρόπο της ότι στηρίζει τον πολύπαθο αυτό τόπο.
Φυσικά και έχουν καλές προθέσεις οι άνθρωποι!
Τη ΔΕΗ όμως ποιος την πληρώνει;
Ο λύκος πεινάει, καθώς είναι ακριβά τα κατσικάκια και τα αρνιά.
Οι λαμπάδες, σύμβολα της φώτισης, έγιναν σύμβολα του καταναλωτισμού και φορείς των ειδώλων της σύγχρονης κοινωνίας.
Λατρεύω τις Monster High, αλλά τι σημαίνει όταν μια κούκλα ζόμπι-δράκουλας βρίσκεται γαντζωμένη σε μια λαμπάδα για το Πάσχα;
Ο διαγωνισμός για το φετινό «καλύτερο αναστάσιμο ντύσιμο» ξεκινάει κι οι διαγωνιζόμενες ξεχύνονται στις αγορές τρώγοντας το μισό μισθό για φόρεμα (που αν αγοραστεί από κάποιο πολυκατάστημα όλες ίδιες θα πάνε στην εκκλησία) και τον υπόλοιπο μισθό σε παπούτσια, κομμωτήριο και μακιγιάζ.
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται καθημερινά στα μάτια κάθε παιδιού που ζητιανεύει στα φανάρια ή στέκεται έξω από την φρεσκοβαμμένη (εν όψει των γιορτινών ημερών) εκκλησία με τα χαρτομάντιλα στο βρώμικο, απλωμένο χέρι του. Κανένα παιδί δεν γεννήθηκε για αυτή τη μοίρα.
Ο άνθρωπος που ήταν και θεός και άνθρωπος, δέχεται καθημερινά ραπίσματα όταν επικαλούνται το όνομά του για να δικαιώσουν αγώνες πολιτικούς και κατασπαράγματα σε αρένες με Καίσαρες-λιοντάρια και αδαείς πολίτες ευχαριστημένους για τον λίγο άρτο και το θέαμα που τους κάνει να ξεχνούν.
Το να νηστέψεις δε σου εξασφαλίζει τον παράδεισο, αν δεν είναι η ψυχή σου καθαρή. Το να προσεύχεσαι δε σε κάνει άγιο.
Κάτι πιο δραστικό επιλέξτε. Μια μόνιμη βοήθεια σε όσους την έχουν ανάγκη, μια λυτρωτική συζήτηση με τους ανθρώπους που σας στεναχωρούν, ένα φάκελο με χρήματα ή μια τσάντα με φαγητά όχι μόνο στο βαφτιστήρι, αλλά και στο παιδάκι που στέκει έξω από την εκκλησία, μια καλή κουβέντα στη μάνα που ψήνει τα τσουρέκια κι ένα χάδι στη γιαγιά που έχει αρχίσει να τα χάνει, μα θυμάται απ’ έξω την προσευχή του Πάσχα.
Τσουγκρίστε τα αυγά, όχι τις ψυχές.
Και να θυμάστε…
Χρειάζεται μια σταυρικών προδιαγραφών θυσία πριν την Ανάσταση